ช่วยลูกๆ ของคุณให้ตั้งความหวังไว้ในพระเจ้า

สูตรง่ายๆ สำหรับการใช้เวลากับพระเจ้าร่วมกันทั้งครอบครัว

ไม่มีธรรมเนียมปฏิบัติในบ้านใดๆ ที่จะเป็นประโยชน์กับครอบครัวของคุณได้มากกว่าการนมัสการร่วมกันในครอบครัวทุกวัน

เหมือนที่นายธนาคารสองคนอาศัยอยู่ร่วมกันไม่ได้ทำให้เกิดธนาคารแห่งหนึ่งขึ้นมา การที่คริสเตียนสองคนขึ้นไปอาศัยอยู่ด้วยกันก็ไม่ได้ทำให้เกิดบ้านของคริสเตียนหลังหนึ่งขึ้นมาด้วย ธุรกรรมหรือกิจกรรมใดๆ ที่เกิดขึ้นในธนาคารหรือในบ้านต่างหากที่นิยามสถานที่นั้น

คริสเตียนนมัสการ นั่นคือสิ่งที่เราทำ  การนมัสการจะนิยามคริสตจักรและชีวิตส่วนตัวของเรา และคำนี้ก็ควรเป็นสัญลักษณ์ของบ้านเราด้วย  อันที่จริง การนมัสการร่วมกันในครอบครัวมีประวัติมายาวนานในคริสตจักรโปรเตสแตนต์ นอกเหนือจากการนมัสการร่วมกันในคริสตจักรและการนมัสการส่วนตัวแล้ว การนมัสการร่วมกันในครอบครัวถือเป็นหนึ่งในกิจวัตรประจำวันของชีวิตคริสเตียนด้วย และประโยชน์ที่ได้ก็จะคงอยู่ไปนิรันดร์

สัญลักษณ์สำคัญของบ้านของคริสเตียน

แน่นอนว่ามีกิจกรรมทุกรูปแบบเกิดขึ้นภายในบ้านของเรา ครอบครัวของผมชอบเล่นเกม ทำอาหารด้วยกัน และดูวิดีโอตลกด้วยกัน  แม้ว่าผมจะชอบทำกิจกรรมทุกอย่างพวกนี้กับภรรยาและลูกๆ ของผม ผมก็หวังว่าจะไม่มีกิจกรรมอันไหนในพวกนี้ที่เข้ามายึดครองศูนย์กลางของบ้านของเราและชีวิตที่เรามีร่วมกันได้

ในฐานะคริสเตียนคนหนึ่ง ผมอยาก (และถึงขนาดที่จำเป็นต้อง) ให้พระคริสต์มาเป็นศูนย์กลางนั้น  การทำให้พระคริสต์เป็นศูนย์กลางของชีวิตประจำวันคือหนึ่งในสัญลักษณ์ (ไม่เช่นนั้นก็เป็นสัญลักษณ์หลัก) ของครอบครัวคริสเตียน  และการนมัสการร่วมกันในครอบครัวทุกวันจะทำให้บ้านของคริสเตียนมีศูนย์กลางอยู่ที่พระคริสต์

หนึ่งในประโยชน์สูงสุดของการนมัสการร่วมกันในครอบครัวคือโอกาสที่จะได้ส่งต่อความเชื่อให้กับลูกๆ  ของเรา สิทธิพิเศษนี้ถูกวางอยู่รอบตัวพ่อแม่ที่เป็นคริสเตียนแล้ว

ช่วยลูกๆ ให้ตั้งความหวัง

ผมมักจะคิดถึงสดุดี บทที่ 78 บ่อยครั้งเมื่อนึกถึงความจำเป็นในการส่งต่อความจริงของพระเจ้าไปยังลูกๆ  ของเรา อาสาฟกล่าวว่าเขาจะบอก “สิ่งที่เราได้ยินและได้ทราบ สิ่งที่บรรพบุรุษของเราบอกต่อๆ กันมา  เราจะไม่ปิดบังไว้จากลูกหลานของพวกเขา จะบอกแก่คนรุ่นต่อมา ถึงบรรดาพระราชกิจอันสมควรแก่การสรรเสริญขององค์พระผู้เป็นเจ้า ถึงฤทธานุภาพของพระองค์และการอัศจรรย์ต่างๆ ที่พระองค์ได้ทรงกระทำ” (สดุดี 78:3–4) ทำไมนะหรือ?  ก็ “เพื่อพวกเขาจะได้วางใจในพระเจ้า และไม่ลืมสิ่งที่พระองค์ทรงกระทำ และจะปฏิบัติตามพระบัญชาของพระองค์” (สดุดี 78:7)

นี่คือความปรารถนาที่ลึกที่สุดของพ่อแม่ที่เป็นคริสเตียนทุกคนไม่ใช่หรือ? เราอยากเห็นลูกๆ ของเราตั้งความหวังของพวกเขาในพระเจ้าและดำเนินชีวิตตามพระวจนะของพระองค์

การนมัสการร่วมกันในครอบครัวจัดเตรียมโอกาสให้ลูกๆ ของเรา (และตัวเราเอง) ได้พบกับพระเจ้าแห่งพระคุณและความจริงทุกๆ วัน โดยการนมัสการร่วมกันในครอบครัว เราจึงได้นำลูกๆ ของเรามาเข้าเฝ้าพระคริสต์ และเรานำพวกเขาเข้าไปอยู่บนเส้นทางแห่งพระพรของพระองค์อยู่เรื่อยๆ  เช่นเดียวกับพ่อแม่ในมาระโก 10:13 ที่พาเด็กๆ ของพวกเขามาหาพระคริสต์เพื่อให้พระองค์อวยพรพวกเขา เราก็นำลูกๆ ของเรามาอยู่ต่อหน้าพระพักตร์ของพระองค์ทุกวันเช่นกัน

คนสวนแห่งความเชื่อ

แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่าเราสามารถทำให้พวกเขาได้รับความรอดหรือทำให้พระคริสต์อวยพรพวกเขาได้ ความรอดได้มาโดยทางพระคุณของพระเจ้าเท่านั้น (เอเฟซัส 2:8–10) แต่ในฐานะพ่อแม่ที่เป็นคริสเตียน เราก็ได้รับสิทธิพิเศษและมีความรับผิดชอบในการจัดเตรียมสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเจริญเติบโตขึ้นในพระคริสต์ของพวกเขา

“การนมัสการร่วมกันในครอบครัวไม่ใช่เรื่องยาก มันไม่ได้ยากเกินความเข้าใจ ใช้เวลาแค่สิบนาทีต่อคืน”

คล้ายกับการทำสวน คนสวนไม่สามารถควบคุมได้ว่าเมล็ดจะเติบโตขึ้นเป็นต้นได้หรือไม่ พระเจ้าต้องเป็นผู้ทำให้เติบโต  แต่คนสวนดูแลดิน รดน้ำ ถอนวัชพืช และตรวจให้แน่ใจว่าพืชได้รับแสงแดดในปริมาณที่เหมาะสมหรือไม่ (1 โครินธ์ 3:5–7) คนสวนจะจัดเตรียมสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเติบโตอย่างสุดความสามารถ เขาจะใช้เครื่องมือและความรู้ทั้งหมดที่มี เขาไม่สามารถรับประกันการเติบโต ทำให้เกิดการเติบโต หรือเรียกร้องให้เกิดการเติบโต แต่เขาจะบำรุงเลี้ยงมัน ดูแลเอาใจใส่ และมีความคาดหวัง

ในการนมัสการร่วมกันในครอบครัว ครอบครัวนั่งล้อมวงกันเพื่ออ่านพระคำและอธิษฐานด้วยกัน เราจัดเตรียมสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเติบโตเมื่อเราเข้าเฝ้าพระคริสต์ร่วมกันทุกวันด้วยอุปกรณ์แห่งพระคุณพระเจ้าเหล่านี้  พระเจ้าสัญญาว่าจะอวยพรลูกๆ ของพระองค์ผ่านถ้อยคำของพระองค์และการอธิษฐาน  ดังนั้น ในฐานะพ่อแม่ วิธีที่เราเป็นพรให้กับลูกๆ ของเราจึงไม่ใช่การคิดค้นวิธีใหม่ๆ ในการนำลูกไปถึงพระเจ้า เราเพียงแค่นำพวกเขาไปยังพระคำของพระเจ้าแล้วอธิษฐาน  แต่หากปราศจากความสม่ำเสมอ แบบแผน และเป้าหมายแล้ว ผมคิดว่าเราอาจคิดไปเองว่าเรากำลังทำสิ่งนี้มากกว่าที่ทำอยู่จริงๆ ก็ได้

เรียกมันว่าความยินดี

การนมัสการร่วมกันในครอบครัวไม่ใช่เรื่องยาก มันไม่ได้ยากเกินความเข้าใจ ใช้เวลาแค่สิบนาทีต่อคืน  หลังจากอาหารเย็น ทำความสะอาดโต๊ะอาหาร ย้ายไปที่ห้องนั่งเล่น เปิดพระคัมภีร์ อ่านสักตอนสั้นๆ แล้วก็อธิษฐาน

แค่นั้นเลย

ไม่จำเป็นต้องนานเกินไป (ยิ่งถ้าคุณเพิ่งเริ่มต้นก็ยิ่งไม่ควรเลย) และเมื่อครอบครัวของคุณเติบโตขึ้นในธรรมเนียมปฏิบัติที่ง่ายๆ นี้แล้ว คุณอาจจะเริ่มตั้งคำถาม อภิปรายเกี่ยวกับข้อพระคัมภีร์ที่คุณอ่าน และร้องเพลงสดุดีหรือเพลงชีวิตคริสเตียนด้วย  ไม่ว่าคุณจะเพิ่มอะไรเข้าไปในการอ่านพระคัมภีร์ แบบง่ายๆ และการอธิษฐานนี้ จงอย่าทำให้มันยากเกินไป

สิ่งนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องที่น่ากลัว ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องยาก อันที่จริง ไม่ควรจะเป็นอย่างนั้นเลย  เหมือนกับทุกครั้งที่เราเพลิดเพลินยินดีในการทรงสถิตอยู่ของพระเจ้า เป้าหมายของเราไม่ใช่การเพิ่มภาระทางศาสนาเข้าไป แต่ให้เพลิดเพลินยินดีในพระเจ้าในฐานะผู้เป็นความยินดี (อิสยาห์ 58:13) ลองจินตนาการดูว่าสิ่งนี้จะหมายความว่าอย่างไรสำหรับลูกๆ ของคุณที่จะเรียกการนมัสการร่วมกันในครอบครัวว่าเป็นความยินดี! แน่นอนว่าอาจไม่เป็นเช่นนี้เสมอไป (ทั้งสำหรับลูกๆ ของคุณหรือตัวคุณเอง) แต่ในฐานะพ่อแม่ เราควรทำทุกสิ่งที่ทำได้เพื่อขจัดอุปสรรคต่างๆ ให้ออกไปจากทางของการเพลิดเพลินยินดีอย่างเรียบง่ายในพระคริสต์นี้ (มัทธิว 11:30; 23:4)

หากคุณพลาดไปหนึ่งคืน หรือสามคืน หรือหนึ่งสัปดาห์ ก็ให้เริ่มต่อจากครั้งที่แล้วได้ทันที นี่ไม่ใช่วงล้อที่ต้องหมุนใหม่อีกรอบหรือโครงการขนาดใหญ่ที่ต้องเปิดตัวใหม่อีกครั้ง นี่คืออุปกรณ์แห่งพระคุณที่พระเจ้าประทานให้กับลูกๆ ของพระองค์ สิ่งนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อเป็นภาระ

ในการนมัสการร่วมกันในครอบครัว เราเพียงแค่นำตัวเราเองและลูกๆ ของเราไปอยู่ไปอยู่บนเส้นทางแห่งพระพรของพระคริสต์ ลองดูสิ สัญญาเลยว่ามันไม่ยาก  เมื่อเวลาผ่านไป การนมัสการร่วมกันในครอบครัวแบบประจำวันจะเปลี่ยนบ้านของคุณ สิ่งนี้จะเปลี่ยนชีวิตคุณ  โดยการเข้ามาหาพระเยซูทุกวัน (ไม่ใช่แค่ในการเฝ้าเดี่ยวส่วนตัวแค่นั้น แต่ร่วมกันทั้งครอบครัว) พระคริสต์จะทรงเทพระพรที่หลั่งไหลไปจนถึงนิรันดร์ให้กับครอบครัวของคุณ